Bisocard to lek kardiologiczny zawierający bisoprolol, należący do grupy beta-blokerów selektywnych. Jest to jeden z najczęściej przepisywanych preparatów w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, dostępny wyłącznie na receptę. Bisoprolol, jako substancja aktywna, działa poprzez selektywne blokowanie receptorów beta-1 adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Lek ten jest szczególnie ceniony przez kardiologów ze względu na swoją skuteczność w kontrolowaniu nadciśnienia tętniczego oraz w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Dzięki selektywnemu działaniu na receptory beta-1, Bisocard ma mniejszy wpływ na oskrzela i naczynia obwodowe w porównaniu z nieselektywnymi beta-blokerami, co czyni go bezpieczniejszą opcją dla wielu pacjentów.
| Cecha | Informacja |
|---|---|
| Nazwa leku | Bisocard |
| Substancja aktywna | Bisoprolol (jako fumaran bisoprololum) |
| Forma podania | Tabletki powlekane |
| Dawka | 2,5 mg, 5 mg, 10 mg |
| Dostępność | Na receptę |
| Producent | ADAMED Pharma S.A. |
Czym jest Bisocard i jak działa?
Bisocard jest lekiem z grupy selektywnych beta-1-adrenolityków, co oznacza, że działa głównie na receptory beta-1 znajdujące się w mięśniu sercowym. Mechanizm działania bisoprololum polega na blokowaniu wpływu katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny) na serce, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, obniżenia kurczliwości mięśnia sercowego oraz redukcji ciśnienia tętniczego.
Działanie farmakologiczne Bisocardu rozpoczyna się w ciągu 1-3 godzin po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 2-4 godzinach. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę. Bisoprolol charakteryzuje się dobrą biodostępnością wynoszącą około 90%, niezależnie od spożywania posiłków.
Lek działa na kilku poziomach układu sercowo-naczyniowego. Po pierwsze, zmniejsza obciążenie serca poprzez redukcję częstości akcji serca, co prowadzi do zmniejszenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Po drugie, obniża ciśnienie tętnicze przez zmniejszenie rzutu serca i hamowanie wydzielania reniny w nerkach. Po trzecie, poprawia przepływ wieńcowy poprzez wydłużenie fazy rozkurczu serca, co ma szczególne znaczenie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
Wskazania do stosowania
Bisocard jest stosowany w leczeniu kilku istotnych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Główne wskazania do stosowania tego leku obejmują:
- Nadciśnienie tętnicze – Bisocard jest skutecznym lekiem pierwszego rzutu w terapii nadciśnienia, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak diuretyki tiazydowe czy inhibitory konwertazy angiotensyny.
- Przewlekła niewydolność serca – Lek jest wskazany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, w skojarzeniu z inhibitorami konwertazy angiotensyny, diuretykami i opcjonalnie glikozydami nasercowymi.
- Choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa) – Bisoprolol zmniejsza częstość i nasilenie napadów dławicy piersiowej poprzez redukcję zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
- Stabilna dławica piersiowa – Lek pomaga w kontrolowaniu objawów i poprawie tolerancji wysiłku fizycznego u pacjentów z chorobą wieńcową.
Decyzję o włączeniu leku do terapii podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjenta, uwzględniając wyniki badań diagnostycznych, takich jak pomiar ciśnienia tętniczego, elektrokardiogram (EKG) czy echokardiografia. Bisocard recepta online może być wystawiona przez lekarza w ramach teleporady, co ułatwia dostęp do leczenia, szczególnie dla pacjentów przewlekle chorych.
Dawkowanie
Dawkowanie Bisocardu musi być zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, uwzględniając wskazanie do leczenia oraz odpowiedź organizmu pacjenta na terapię. Ważne jest, aby rozpoczynać leczenie od małych dawek i stopniowo je zwiększać.
Nadciśnienie tętnicze i dławica piersiowa stabilna
Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. U pacjentów z umiarkowanym nadciśnieniem lub u osób szczególnie wrażliwych można rozpocząć od dawki 2,5 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, jednak rzadko jest konieczne stosowanie tak wysokich dawek.
Przewlekła niewydolność serca
Leczenie przewlekłej niewydolności serca wymaga szczególnie ostrożnego podejścia. Terapię należy rozpoczynać od bardzo małej dawki 1,25 mg raz na dobę (połowa tabletki 2,5 mg). Następnie dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach co najmniej 1-2 tygodni, pod ścisłą kontrolą lekarza. Schemat zwiększania dawki wygląda następująco:
- Tydzień 1: 1,25 mg raz na dobę
- Tydzień 2-3: 2,5 mg raz na dobę
- Tydzień 4-7: 3,75 mg raz na dobę
- Tydzień 8-11: 5 mg raz na dobę
- Tydzień 12-15: 7,5 mg raz na dobę
- Od tygodnia 16: 10 mg raz na dobę jako dawka docelowa
Maksymalna dawka dobowa w niewydolności serca wynosi 10 mg. Podczas zwiększania dawki lekarz monitoruje ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca oraz objawy niewydolności serca.
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, a także u osób starszych, zazwyczaj nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, jednak wymagana jest szczególna ostrożność. Maksymalna dawka dobowa u tych pacjentów nie powinna przekraczać 10 mg.
Sposób użycia
Tabletki Bisocard należy przyjmować doustnie, raz na dobę, najlepiej rano. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody, bez rozgryzania ani kruszenia.
Bardzo ważne jest regularne przyjmowanie leku o tej samej porze dnia, co zapewnia stałe stężenie substancji czynnej we krwi i optymalne działanie terapeutyczne. W przypadku pominięcia dawki nie należy podwajać następnej – wystarczy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze.
Leczenie Bisocardem ma zazwyczaj charakter długotrwały lub przewlekły. Nigdy nie należy przerywać leczenia nagle, ponieważ gwałtowne odstawienie beta-blokera może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia, w tym do wzrostu ciśnienia tętniczego, przyspieszenia akcji serca czy nawet zawału serca u osób z chorobą niedokrwienną. Jeśli zachodzi konieczność przerwania terapii, lekarz stopniowo zmniejsza dawkę przez okres około 1-2 tygodni.
Pełny efekt terapeutyczny Bisocardu rozwija się stopniowo, w ciągu 1-2 tygodni regularnego stosowania. Pacjenci nie powinni oczekiwać natychmiastowej poprawy i muszą kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli nie odczuwają wyraźnej różnicy w samopoczuciu.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
Bisocard, podobnie jak inne beta-blokery, ma szereg przeciwwskazań bezwzględnych i względnych, które lekarz musi uwzględnić przed przepisaniem leku.
Przeciwwskazania bezwzględne:
- Nadwrażliwość na bisoprolol lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu
- Ostra niewydolność serca lub epizody dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnej terapii inotropowej
- Wstrząs kardiogenny
- Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (bez wszczepionego rozrusznika serca)
- Zespół chorego węzła zatokowego
- Blok zatokowo-przedsionkowy
- Objawowa bradykardia (częstość akcji serca poniżej 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia)
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie tętnicze poniżej 90 mm Hg)
- Ciężka astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc w ciężkim stadium
- Ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego lub zespół Raynauda w zaawansowanym stadium
- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma)
- Kwasica metaboliczna
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności:
Bisocard wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą, ponieważ może maskować objawy hipoglikemii (przede wszystkim przyspieszenie akcji serca). U chorych na łuszczycę lek należy stosować tylko po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka, gdyż beta-blokery mogą nasilać objawy tej choroby.
Pacjenci z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych w łagodniejszej postaci mogą otrzymać Bisocard, ale pod ścisłym nadzorem lekarskim, w najniższych skutecznych dawkach. Osoby z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba Raynauda, chromanie przestankowe) powinny być regularnie monitorowane, ponieważ beta-blokery mogą nasilać te objawy.
Przed zabiegami chirurgicznymi należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu Bisocardu. Zazwyczaj nie jest konieczne odstawianie leku przed operacją, ale wymaga to specjalnego postępowania anestezjologicznego.
Działania niepożądane
Bisocard jest generalnie dobrze tolerowanym lekiem, jednak jak każdy preparat może wywoływać działania niepożądane. Ich częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
Bardzo częste działania niepożądane (≥1/10):
- Bradykardia (zwolnienie akcji serca) – szczególnie na początku leczenia niewydolności serca
Częste działania niepożądane (≥1/100 do <1/10):
- Zawroty głowy, bóle głowy
- Uczucie zimna lub drętwienia w kończynach
- Niedociśnienie tętnicze
- Nudności, wymioty, biegunka, zaparcia
- Uczucie zmęczenia, osłabienie
- Pogorszenie objawów niewydolności serca na początku terapii

Dodaj komentarz